Slijm en hoest zijn beschermingsmechanismen: slijm vangt pathogenen, hoest verwijdert ze. Bij pathologische overproductie (bijv. longontsteking, astma, COPD) is tweestapsbehandeling nodig: onderliggende aandoening aanpakken én symptomverlichting.

Onderliggende aandoeningen behandelen

• Longontsteking (bacterieel): antibiotica doden bacteriën, stoppen bron van hoest.
• Astma: inhalatiebronchodilatatoren en corticosteroïden verminderen luchtwegnauwing en slijmproductie.

Symptomatische medicatie

• Benzonataat: lokaal anestheticum op longzenuwen, verlaagt gevoeligheid voor hoestprikkels. Vaak gecombineerd met guaifenesine.
• Guaifenesine: slijmoplosser, maakt slijm dunner en makkelijker af te hoesten.
• Opiaten (codeïne, morfine): onderdrukken hoestreflex in hersenen. Risico's: ademhalingsdepressie, maagdarmklachten, verslavingsgevaar.
• Dextromethorfan: minder verslavend opiaat-derivaat, veelgebruikte hoeststiller (vaak gecombineerd met guaifenesine). Behandelt geen pijn.

Een aanhoudende hoest (> 3 weken) vereist medische evaluatie.