Diabetes en de weg naar weefselsterfte

Diabetes mellitus (type 1, type 2, gestationeel) leidt tot glucose-accumulatie in het vasculaire bed. Langdurige complicaties omvatten necrose (celdood) en gangreen, vaak met amputatie als gevolg.

Perifeer arterieel lijden (PAD)

Vernauwing/blokkade van slagaders in de ledematen (vooral onderbenen) beperkt zuurstof- en voedingstoever. Onbehandeld sterven cellen door necrose: ze zwellen, barsten, veroorzaken ontsteking. Uitgebreide necrose leidt tot gangreen en amputatie.

Perifere neuropathie: verlies van beschermende pijn

Vaatlijden en mindere doorbloeding schaden zenuwen in de extremiteiten. Verlies van pijngevoel maakt ongemerkte verwondingen en infecties mogelijk, die necrose/gangreen kunnen triggeren.

Vrije radicalen en stikstofmonoxide

Cellen aan de vaatwand produceren stikstofmonoxide (NO), essentieel voor vaatverwijding. Bij diabetes zijn NO-niveaus laag door:

• Reactie met zuurstofvrije radicalen (verhoogd door hyperglycemie), wat NO afbreekt (Circulation).
• Verhoogde vrije vetzuren die ook zuurstofradicalen produceren.

Oxidatieve stress van radicalen kan direct celnecrose veroorzaken.