Fibromyalgie is een 'uitsluitingsdiagnose': andere aandoeningen met vergelijkbare symptomen moeten eerst worden uitgesloten. Er zijn geen definitieve lab- of beeldvormingstests.

Oude criteria (ACR 1990)

1. Wijdverspreide pijn ≥3 maanden (beide zijden lichaam, boven/onder middenlijn).
2. ≥11 van 18 gedefinieerde triggerpunten pijnlijk bij palpatie.

Nieuwe criteria (ACR 2010/2011)

Focus op symptoomzwaarte en duur, niet op triggerpunten:

1. Pijn in ≥4 van 5 lichaamsregio's.
2. Symptomen ≥3 maanden op gelijkblijvend niveau.
3. Zwaarte van: vermoeidheid, onverfrissend ontwaken, cognitieve klachten.
4. Geen andere aandoening die de klachten verklaart.

Diagnostisch traject

• Anamnese + lichamelijk onderzoek (drukpunten, andere pijnbronnen uitsluiten).
• Lab/bloed: schildklier (TSH), ontstekingswaarden (CRP, ESR), CK, vitamine D, B12, auto-immuun (ANA, RF) – om andere ziekten uit te sluiten.
• Differentiaal: POTS, IBS, paniek/depressie, PTSD, ADHD, schildklier, slaapapneu, cervicaal syndroom, SLE, polymyalgia rheumatica, reumatoïde artritis, CVS, myofasciaal pijnsyndroom.

Rol van de huisarts

Ervaren huisarts/ reumatoloog herkent het patroon. Criteria zijn hulpmiddel; klinische indruk (overgevoeligheid, veranderde pijnverwerking) is beslissend.