BMI is een ruwe schatting van lichaamsvet, gecorreleerd met nauwkeurigere methoden (bio-impedantie, DEXA), maar met duidelijke beperkingen. Het is eenvoudig, non-invasief en handig als één van meerdere screeningstools.

BMI basis

US-formule: BMI = [gewicht (pond) / lengte (inches)²] × 703.
Categorieën: <18,5 (onder), 18,5-24,9 (normaal), 25-29,9 (over), ≥30 (obesitas).

BMI is geen diagnose. Hoge BMI → arts voert extra tests uit (bloed, taille, huidplooien). Lage BMI → risico op tekorten, lage energie, slechte immuniteit.

Waarom BMI niet voor iedereen klopt

• Geslacht: bij gelijke BMI hebben vrouwen meer vet dan mannen (hormonen).
• Etniciteit: Kaukasischers > Afro-Amerikanen > Aziaten (bij zelfde BMI).
• Leeftijd: ouderen meer vet, minder spieren bij zelfde BMI.
• Activiteit: atleten veel spieren → hoge BMI, laag vetpercentage.

Hoger BMI = grotere kans dat het wel fatmass weergeeft. Maar fit mensen met BMI in bovenste 'normaal' of onderste 'overgewicht' hoeven zich geen zorgen te maken – het is spier, geen vet.

Vetverdeling telt meer dan totaal

BMI vertelt niet waar vet zit. Appelvormig (buik) = visceraal vet = ontstekingsbevorderend → hoger risico op diabetes, hartziektes. Peer-vormig (heupen/billen) = minder risicovol.

• Man taille ≥40 inch (102 cm) of vrouw ≥35 inch (88 cm) = waarschuwing voor visceraal vet.

Mensen met 'normaal' gewicht maar hoog vetpercentage (normaalgewichtsobesitas, ~30 mln in VS) worden gemist door BMI. Artsen kijken dan naar leefstijl, bloeddruk, cholesterol, bloedsuiker.

Meest betrouwbare vetmetingen

1. Huidplooimeting (door pro): nauwkeuriger dan BMI, afhankelijk van vaardigheid meetende.
2. Hydrostatisch wegen: foutmarge ±1,5%.
3. DEXA-scan: nog nauwkeuriger, 'gouden standaard' voor lichaamsvetanalyse. Beiden duur, gespecialiseerd.

BMI correleert matig met deze methoden. Gebruik BMI als startsignaal, niet als eindconclusie.