Koolhydraten worden vaak beschuldigd voor gewichtstoename, maar hun essentiële rollen worden over het hoofd gezien. Ze zijn structurele componenten (C, H, O) met vier vitale functies:

1. Primaire energiebron

Gemakkelijk verteerbaar, direct beschikbare energie voor fysieke activiteit én alle cellulaire/metabole processen. Eiwit kan energie leveren, maar is niet de voorkeursbron. Vet is brandstof maar in kleine hoeveelheden en vooral voor essentiële vetzuren.

2. Regulatie van eiwit- en vetstofwisseling

Met voldoende koolhydraten hoeft het lichaam geen eiwitten/vetten te verbranden voor energie. Eiwit blijft beschikbaar voor weefselgroei/reparatie. Vet hoeft niet extra energie te leveren. Belangrijk: overmatige vetafbraak produceert ketonen → ketose → risico op nierproblemen, jicht, hartziektes.

3. Brandstofreserve (glycogeen)

Koolhydraten worden als glycogeen opgeslagen in spieren/lever – vitale reserves voor wanneer voedselinname laag is. Maar: glycogeen voorziet maar ~12 uur energie. Continue inname nodig voor stabiele bloedglucose en tegen afbraak vet/eiwit.

4. Centraal zenuwstelsel (CNS) brandstof

Hersenen (controlecentrum CNS) gebruiken alleen koolhydraten (glucose) als brandstof. Geen eigen voorraad; afhankelijk van bloedglucose. Constant verbruik is vitaal.