Na FDA-goedkeuring 2008 voor natuurlijke lage-calorie zoetstof stevia, zoeken voedingsbedrijven marktaandeel. Natuurlijke stof kan niet "bezit" zijn → fabrikanten verwerken/mengen stevia-extract met andere 0-kcal zoetstoffen.

Over Stevia

Plant uit subtropische gebieden, oorsprong Zuid-Amerika. Bladeren → extract 200-300x zoeter dan suiker. Volgens David Richard ("Stevia Rebaudiana: Nature's Sweet Secret"): familie chrysanten, gebruik sinds 1887.

Stevia-mengsels zijn niet echt "natuurlijk"

"Natuurlijk" blijft aan product hangen, maar op plank: verwerkt, verfijnd, gecombineerd met zoetstoffen/vulstoffen → vage herinnering aan oorspronkelijke vorm. Verschillende mengsels voor smaak/textuur. Stevia neigt tot bittere, dropachtige nasmaak; wetenschappers zoeken verbetering.

Huidige marktmengsels

Coca-Cola (Truvia) en PepsiCo (PureVia) ontwikkelden eigen producten. John Serrao (Nutrition Wonderland): beide gebruiken bijna dezelfde chemische verbinding via stevia-derivaat rebiana – weinig getest, studies gefinancierd door ontwikkelaars met banden met Coca-Cola/PepsiCo. Mengsels bevatten suikeralcohol erythritol (veilig per FDA/WHO). Serrao: meer erythritol dan rebiana. Quote: "poging van agribusiness om intellectueel eigendom achter stevia te bezitten – feitelijk bezit van voedsel."

Niet alle mengsels zijn gelijk

Serrao rapporteert over Japanse stevioside-studies: "significante gezondheidsvoordelen voor medisch gebruik". Japan gebruikt stevioside sinds begin jaren '80. PubMed: immuunsysteemvoordelen, mogelijk antwoord op type 2 diabetes, cholesterol/triglyceriden regulatie. Coca-Cola/PepsiCo producten bevatten *deze* derivaat niet.

Mate is de sleutel

Controverse duurt nog jaren. Belofte medische voordelen houdt professionals/consumenten hoopvol. Geen definitief bewijs tegen stevia-producten, maar meer onderzoek nodig. Hoewel "veilig" aangeprezen: mate in elke zoetstof is best.